สิ้นสุดม.5*
LAMOAB_UPZ
จบแล้วววววชีวิตม.5ที่แสนยากลำบาก
กว่าจะจบได้เลือดตาแทบกระเด็น
ลำบากโค๊ดดดด.....
หรือว่ามันเปนการทดสอบก่อนเข้ามหา'ลัย
ไม่ได้อัพมานานมากๆๆๆ ปล่อยให้มันเน่าอยุ่หลายวัน
งานปัจฉิมไม่มีรูปส่วนตัว เลยไปจิ๊กรูปในเวปร.ร.มา
ไม่มีกุติดเลยอยู่ซักกะรูปเดียว เซงๆๆ
ฝีมือของม.5เองอ่ะนะ มีติดขัดบ้าง ฝนตกอีก หนักกันไปใหญ่
เนี่ยหน้างาน มีพี่ปุ๋ยติดมา
ในงาน 
คัตเอาท์ Before
After เปนเซอร์ไพร์เล็กๆของม.5
ตอนนี้กูกำลังถ่ายรูปให้อิแหม่ม ครูมาถ่ายต่อตอนไหนไม่รุ้ ไม่ติดกุอีกต่างหาก
แสงน้อยยยยเนาะแหม่ม 55+
ปัจฉิมจบลงด้วยดี ไม่ได้มีของให้ใคร และไม่ได้ร้องไห้ให้ใคร
ปีหน้าเปนปีของกุ ก้อคงไม่มีใครให้ว่ะ
ที่บอกจะหาเด็กๆกุก้อไม่ได้ทำอยู่ดี กุไม่เคยชอบใครก่อน
ไม่ใช่เพราะหยิ่ง แต่เพราะความชอบของกุมันเกิดจากการได้รู้จัก
.....ไม่ใช่จากการได้เจอ....
นั่งเหงาต่อไป
ตอนนี้แก้มแดงส์ก้อทะยอยไปขอนแก่นและอุบลกัน
กุคงได้ไปคนสุดท้าย
ปิดเทอมไปเมื่อวานนี้เอง
แต่คิดถึงพวกมึงว่ะ
คิดถึงโรงเรียนด้วย
ก่อนหน้านั้นมีเรื่องเล่าเยอะเลย
ตอนนี้ลืมหมดแล้วว่ะ
พีเอส
มาอัพต่อกุหน่อย

เกรดกรูก้อคงตกต่ำจนกรูรับมะได้เหมือนกานน่ะ
คิดถึงก้อคิดถึงเหมือนกัน
ที่ซ้อมมาวันปัจฉิมก้อไม่ได้เป็นไปตามแผนเลย
ไม่ได้กอด
ไม่ได้ถามคำถามที่อยากถาม
แซดพอควร-มาก
แถมภาพที่เตือนให้เรารู้อยู่ตลอดเวลาว่าความจริงมันก้อคือความจริง
เราก้อได้แต่ยอมรับความจริงนั้น อย่าง...เจ็บปวด
คนเรามีคนผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายน่ะ
ไม่ใช่มีเราแค่เพียงคนเดียวขอแค่ได้รัก ขอแค่ได้อยู่ในความทรงจำแค่นั้นก้อพอ....