Storythai

การเข้ามหาวิทยาลัยเนี่ย

เป็นอะรัยที่ต้องปรับตัวอย่างแรง

โดยเฉพาะการที่ไม่มีเพื่อนมาอยู่ด้วย

อิแหม่ม ไปเหนือ คณะวิจิตร ศิลปะไทย มันบอกว่า รับน้องแบบโหด แต่เค้าก้อสอนให้คนในคณะรักกันนะ

เค้าก้อให้รวบผม ต้องไม่ให้มีผมหล่นลงมาซักเส้น มันบอกต้องติดกิ๊บเต้มหัวอ่ะ ไม่น้อยกว่า 20อัน  กระโปรงเอวสุง รองเท้านันยาง

ไปไหนต้องมีป้ายชื่อห้อยไว้ ไปไหนต้องเอาเสื้อเข้ากางเกง บ่งบอกว่าเนี่ย กูมาจากวิจิตรเฟ้ย!!!

อิเบ้ ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่อ่ะ คุยโทสับกับมันทีไรนะแบตหมดทุกทีเลย อิเบ้ก้อไปอยู่หอเอเชี่ยนเกมส์ กะอิสอง คระมันเยอะคนเยอะโคดๆ

มันบอกได้ตารางเรียนมาแล้ว ไม่ค่อยชอบเรียนอ่ะ อาจจะซิ่ว คงซิ่วจิงๆ  เป็นกำลังใจให้เมิงนะ

ดวน มันก้อไปอยู่สรีราชา ตอนนี้ก้ออยู่อย่างโดดเดี่ยว  เพื่อนโรงเรียนเดียวกันก้ออยู่โน้น ไม่ค่อยจะมี

ก้อเลยลำบากนิดนึง เด๋วอยู่ๆไปคงดีขึ้นเอง

อิเต่า ก้อไปอยู่ย่านคนรวย กูล่ะเดียดมันอ่ะ มันบอกไม่อยากอยู่เลย อืมๆๆ เดียทมันจิงๆๆ

อิฟอง อิหมู อิเอ่อ ปนู้นก้อเป็นแบบเดียวกัน หมูเมตมันก้อเงียบมาก ขนาดมันเป็นคนเงียบๆแล้วน่ะ มันก้อโอดครวญอยากกลับโรงเรียน

เหงาไปตามๆกัน อิฟอง เมตมันน่ากลัวอ่ะ สงสัยชอบเรื่องหลอนๆแน่เลย ประมานว่าตอนนอนต้องเอาเหรียญบาทวางใต้หมอน

เพื่อรัยไม่รู้ลืมแล้ว แล้วก้อเอากระเป่าวางไว้หัวเตียง เพื่อบอกว่า เตียงนี้มีคนอยู่แล้ว

มันก้อหลอนอ่ะ ไม่นอนอยู่ห้องเลย ไปนอนกะคุนนาย

เฮ้ยต้องเข้าหอแหละ เด๋วมาอีดิทใหม่อีกที แต่คงนานอยู่

edit

อิเอ๋ออันนี้ก้อไม่ได้โทรคุยกะมันเลย ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องของมันเท่าไหร่ หลุดออกจากเรดาร์ของเพื่อนๆซะแล้ว

ดำ อันนี้ก้อยังไม่มีหอพักใกล้ๆอยู่ หาเพื่อนอยู่หอด้วย ถ้าดำต้องพักกะพี่นะ ต้องนั่งรถ3ต่อ

ไปกลับ70บาท ทุกวันอันนี้ก้อคงจะไม่ไหวเท่าไหร่เนอะ

อิเอื้อง มันก้อชวนไปงานแฟตน่ะ แบบว่าใครว่างก้อไปกับมันหน่อย กูก้ออยากไปนะ แต่ไม่รู้กูจะว่างป่าว

อิเอื้องก้ออยู่หอคนเดียว มีครบทุกสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย แต่ต้องอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าดี หรือ ไม่ดี ไม่รู้มันจะไปกินข้าวกับใคร

จี๊ด มันก้อเที่ยวทะเลสุขใจของมัน คงเบื่อทะเลไปอีกนานอ่ะมันน่ะ เห็นมันบอกว่าต้องใส่รองเท้าคัทชูอ่ะ แล้วมันก้อใส่ได้วันเดียว

เท้ามันเวอะวะเชียว สงสารมันอ่ะ

โอเค...วันนี้ก้อมาอัพไดซะหน่อยหลังจากที่วุ่นๆอยู่ซักพัก เพราต้องเตรียมตัวเป็นน้องใหม่

ก้อมีอะไรหลายอย่างที่มันแปลกสำหรับเราเยอะแยะ ตอนแรกๆอาจจะยังปฏิเสธสิ่งแปลกใหม่เหล่านั้น แต่คงอีกไม่นานที่เราจะปรับตัว

เข้ากับมันได้ และหวังว่ามันจะไม่นานจนเกินไปที่จะทำให้ เราเปลี่ยนใจที่จะไม่ยอมรับกับมัน

แล้วเดินจากตรงนั้นมานะ

ปอ ลอ คิดถึงพวกมึงจังเลยอ่ะ ก้อคงอีกนานกว่าที่เราจะได้มาพบกันอีกครั้ง

คิดถึงอีกที ทุกวินาที  ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุกอาทิตย์ ทุกเดือน ทุกปี ทุกปีแสง โอยยย ไปกันใหญ่แหละ

เอาเป็นว่าอยากเจอกันอีกหลายๆครั้ง

คิดถึง

เอารูปทะเลมาฝากแล้วกันนะ

การเข้ามหาวิทยาลัยเนี่ย

เป็นอะรัยที่ต้องปรับตัวอย่างแรง

โดยเฉพาะการที่ไม่มีเพื่อนมาอยู่ด้วย

อิแหม่ม ไปเหนือ คณะวิจิตร ศิลปะไทย มันบอกว่า รับน้องแบบโหด แต่เค้าก้อสอนให้คนในคณะรักกันนะ

เค้าก้อให้รวบผม ต้องไม่ให้มีผมหล่นลงมาซักเส้น มันบอกต้องติดกิ๊บเต้มหัวอ่ะ ไม่น้อยกว่า 20อัน  กระโปรงเอวสุง รองเท้านันยาง

ไปไหนต้องมีป้ายชื่อห้อยไว้ ไปไหนต้องเอาเสื้อเข้ากางเกง บ่งบอกว่าเนี่ย กูมาจากวิจิตรเฟ้ย!!!

อิเบ้ ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่อ่ะ คุยโทสับกับมันทีไรนะแบตหมดทุกทีเลย อิเบ้ก้อไปอยู่หอเอเชี่ยนเกมส์ กะอิสอง คระมันเยอะคนเยอะโคดๆ

มันบอกได้ตารางเรียนมาแล้ว ไม่ค่อยชอบเรียนอ่ะ อาจจะซิ่ว คงซิ่วจิงๆ  เป็นกำลังใจให้เมิงนะ

ดวน มันก้อไปอยู่สรีราชา ตอนนี้ก้ออยู่อย่างโดดเดี่ยว  เพื่อนโรงเรียนเดียวกันก้ออยู่โน้น ไม่ค่อยจะมี

ก้อเลยลำบากนิดนึง เด๋วอยู่ๆไปคงดีขึ้นเอง

อิเต่า ก้อไปอยู่ย่านคนรวย กูล่ะเดียดมันอ่ะ มันบอกไม่อยากอยู่เลย อืมๆๆ เดียทมันจิงๆๆ

อิฟอง อิหมู อิเอ่อ ปนู้นก้อเป็นแบบเดียวกัน หมูเมตมันก้อเงียบมาก ขนาดมันเป็นคนเงียบๆแล้วน่ะ มันก้อโอดครวญอยากกลับโรงเรียน

เหงาไปตามๆกัน อิฟอง เมตมันน่ากลัวอ่ะ สงสัยชอบเรื่องหลอนๆแน่เลย ประมานว่าตอนนอนต้องเอาเหรียญบาทวางใต้หมอน

เพื่อรัยไม่รู้ลืมแล้ว แล้วก้อเอากระเป่าวางไว้หัวเตียง เพื่อบอกว่า เตียงนี้มีคนอยู่แล้ว

มันก้อหลอนอ่ะ ไม่นอนอยู่ห้องเลย ไปนอนกะคุนนาย

เฮ้ยต้องเข้าหอแหละ เด๋วมาอีดิทใหม่อีกที แต่คงนานอยู่

edit

อิเอ๋ออันนี้ก้อไม่ได้โทรคุยกะมันเลย ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องของมันเท่าไหร่ หลุดออกจากเรดาร์ของเพื่อนๆซะแล้ว

ดำ อันนี้ก้อยังไม่มีหอพักใกล้ๆอยู่ หาเพื่อนอยู่หอด้วย ถ้าดำต้องพักกะพี่นะ ต้องนั่งรถ3ต่อ

ไปกลับ70บาท ทุกวันอันนี้ก้อคงจะไม่ไหวเท่าไหร่เนอะ

อิเอื้อง มันก้อชวนไปงานแฟตน่ะ แบบว่าใครว่างก้อไปกับมันหน่อย กูก้ออยากไปนะ แต่ไม่รู้กูจะว่างป่าว

อิเอื้องก้ออยู่หอคนเดียว มีครบทุกสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย แต่ต้องอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าดี หรือ ไม่ดี ไม่รู้มันจะไปกินข้าวกับใคร

จี๊ด มันก้อเที่ยวทะเลสุขใจของมัน คงเบื่อทะเลไปอีกนานอ่ะมันน่ะ เห็นมันบอกว่าต้องใส่รองเท้าคัทชูอ่ะ แล้วมันก้อใส่ได้วันเดียว

เท้ามันเวอะวะเชียว สงสารมันอ่ะ

โอเค...วันนี้ก้อมาอัพไดซะหน่อยหลังจากที่วุ่นๆอยู่ซักพัก เพราต้องเตรียมตัวเป็นน้องใหม่

ก้อมีอะไรหลายอย่างที่มันแปลกสำหรับเราเยอะแยะ ตอนแรกๆอาจจะยังปฏิเสธสิ่งแปลกใหม่เหล่านั้น แต่คงอีกไม่นานที่เราจะปรับตัว

เข้ากับมันได้ และหวังว่ามันจะไม่นานจนเกินไปที่จะทำให้ เราเปลี่ยนใจที่จะไม่ยอมรับกับมัน

แล้วเดินจากตรงนั้นมานะ

ปอ ลอ คิดถึงพวกมึงจังเลยอ่ะ ก้อคงอีกนานกว่าที่เราจะได้มาพบกันอีกครั้ง

คิดถึงอีกที ทุกวินาที  ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุกอาทิตย์ ทุกเดือน ทุกปี ทุกปีแสง โอยยย ไปกันใหญ่แหละ

เอาเป็นว่าอยากเจอกันอีกหลายๆครั้ง

คิดถึง

เอารูปทะเลมาฝากแล้วกันนะ

เมื่อ 2วันก่อนไปเที่ยวบางแสนมา 55++

ไม่ได้ไปเที่ยวหรอกนะ แต่ไปสัมพาษณ์ ม. บู มา เป็นอะรัยที่ ร้อน เหนียวตัว สุดๆๆ

อาจารย์เค้าก้อถามนิดเดียวเอง มีคำถามหนึ่งที่เค้าถามว่า รู้จักคณะเค้าได้งัย เราก้อเลยบอกว่ารู้จักมาจากทีวี

ที่มีหัวหน้าประจำภาควิชา สัมภาษณ์เรื่องน้ำทะเลบางแสนมีสาหร่ายเกยตื้น แล้วน้ำมันเน่าเหม็นง่ะ

เออแล้วทีเนี่ยก้อเสือกสับสนกันกับ เรื่องไข่แมงดาทะเลงัย ก้อเลยตอบไปว่าที่สัมภาษณ์อาจารย์เรื่องแมงดางัยคะ

หยุดคิดไปสักพัก เอ๊า..เค้าจะคิดว่ากูด่าเค้าว่าแมงดาป่าววะ(คิดๆ) แล้วอาจารย์เค้าก้อตอบกลับมาว่า แมงดาเดี๋ยวนี้หายากเนอะ555+++

เออ แล้วก้อถามอะไรนิดหน่อย เป็นอันว่าจบ

มาถึงตอนจะเดินทางกลับบ้าน มันต้องเดินทางตอนกลางคืนอ่ะ มันเป็นอะไรที่ขนลุกจิงๆ

เรื่องมันก้อมีอยู่ว่า มีช่วงนึงที่พ่อเราขับรถหักหลบรัยไม่รู้อ่ะ ดีนะที่ไม่ได้ขับรถเร็วอ่ะ พอผ่านตรงนั้นมาสักพัก

พ่อก้อถามพี่ที่นั่งอยู่ข้างๆว่า เมื่อกี้เห็นอะไร มันคือตัวอะไร คนรึป่าว พี่กูก้อบอกว่าไม่รู้อ่ะ ประเด็นคือพี่กูมันหลับตาอ่ะตอนหักหลบตอนนั้น

มันบอกว่ามันกลัว ไม่กล้าดู สรุปมีพ่อกูเห็นคนเดียว คนอื่นไม่เห็นๆอะไรเลย

พ่อก้อบอกว่าเหมือนคนขี่มอไซด์ล้มอ่ะ เหมือนคนนอนเจ็บอยู่อ่ะ แต่มันก้อมีรถคันหน้า แล้วก้อรถสวนทางมา

ซึ่งรถที่พูดมาเค้าไม่ได้ปฏิกิริยาอะไรเลย เหมือนไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นเลย

มาถึงป่านนี้ทุกคนที่บ้านก้อยังสงสัยว่ามันคืออะไร

รึว่ามันจะเป็น...........

การเข้ามหาวิทยาลัยเนี่ย

เป็นอะรัยที่ต้องปรับตัวอย่างแรง

โดยเฉพาะการที่ไม่มีเพื่อนมาอยู่ด้วย

อิแหม่ม ไปเหนือ คณะวิจิตร ศิลปะไทย มันบอกว่า รับน้องแบบโหด แต่เค้าก้อสอนให้คนในคณะรักกันนะ

เค้าก้อให้รวบผม ต้องไม่ให้มีผมหล่นลงมาซักเส้น มันบอกต้องติดกิ๊บเต้มหัวอ่ะ ไม่น้อยกว่า 20อัน  กระโปรงเอวสุง รองเท้านันยาง

ไปไหนต้องมีป้ายชื่อห้อยไว้ ไปไหนต้องเอาเสื้อเข้ากางเกง บ่งบอกว่าเนี่ย กูมาจากวิจิตรเฟ้ย!!!

อิเบ้ ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่อ่ะ คุยโทสับกับมันทีไรนะแบตหมดทุกทีเลย อิเบ้ก้อไปอยู่หอเอเชี่ยนเกมส์ กะอิสอง คระมันเยอะคนเยอะโคดๆ

มันบอกได้ตารางเรียนมาแล้ว ไม่ค่อยชอบเรียนอ่ะ อาจจะซิ่ว คงซิ่วจิงๆ  เป็นกำลังใจให้เมิงนะ

ดวน มันก้อไปอยู่สรีราชา ตอนนี้ก้ออยู่อย่างโดดเดี่ยว  เพื่อนโรงเรียนเดียวกันก้ออยู่โน้น ไม่ค่อยจะมี

ก้อเลยลำบากนิดนึง เด๋วอยู่ๆไปคงดีขึ้นเอง

อิเต่า ก้อไปอยู่ย่านคนรวย กูล่ะเดียดมันอ่ะ มันบอกไม่อยากอยู่เลย อืมๆๆ เดียทมันจิงๆๆ

อิฟอง อิหมู อิเอ่อ ปนู้นก้อเป็นแบบเดียวกัน หมูเมตมันก้อเงียบมาก ขนาดมันเป็นคนเงียบๆแล้วน่ะ มันก้อโอดครวญอยากกลับโรงเรียน

เหงาไปตามๆกัน อิฟอง เมตมันน่ากลัวอ่ะ สงสัยชอบเรื่องหลอนๆแน่เลย ประมานว่าตอนนอนต้องเอาเหรียญบาทวางใต้หมอน

เพื่อรัยไม่รู้ลืมแล้ว แล้วก้อเอากระเป่าวางไว้หัวเตียง เพื่อบอกว่า เตียงนี้มีคนอยู่แล้ว

มันก้อหลอนอ่ะ ไม่นอนอยู่ห้องเลย ไปนอนกะคุนนาย

เฮ้ยต้องเข้าหอแหละ เด๋วมาอีดิทใหม่อีกที แต่คงนานอยู่

edit

อิเอ๋ออันนี้ก้อไม่ได้โทรคุยกะมันเลย ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องของมันเท่าไหร่ หลุดออกจากเรดาร์ของเพื่อนๆซะแล้ว

ดำ อันนี้ก้อยังไม่มีหอพักใกล้ๆอยู่ หาเพื่อนอยู่หอด้วย ถ้าดำต้องพักกะพี่นะ ต้องนั่งรถ3ต่อ

ไปกลับ70บาท ทุกวันอันนี้ก้อคงจะไม่ไหวเท่าไหร่เนอะ

อิเอื้อง มันก้อชวนไปงานแฟตน่ะ แบบว่าใครว่างก้อไปกับมันหน่อย กูก้ออยากไปนะ แต่ไม่รู้กูจะว่างป่าว

อิเอื้องก้ออยู่หอคนเดียว มีครบทุกสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย แต่ต้องอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าดี หรือ ไม่ดี ไม่รู้มันจะไปกินข้าวกับใคร

จี๊ด มันก้อเที่ยวทะเลสุขใจของมัน คงเบื่อทะเลไปอีกนานอ่ะมันน่ะ เห็นมันบอกว่าต้องใส่รองเท้าคัทชูอ่ะ แล้วมันก้อใส่ได้วันเดียว

เท้ามันเวอะวะเชียว สงสารมันอ่ะ

โอเค...วันนี้ก้อมาอัพไดซะหน่อยหลังจากที่วุ่นๆอยู่ซักพัก เพราต้องเตรียมตัวเป็นน้องใหม่

ก้อมีอะไรหลายอย่างที่มันแปลกสำหรับเราเยอะแยะ ตอนแรกๆอาจจะยังปฏิเสธสิ่งแปลกใหม่เหล่านั้น แต่คงอีกไม่นานที่เราจะปรับตัว

เข้ากับมันได้ และหวังว่ามันจะไม่นานจนเกินไปที่จะทำให้ เราเปลี่ยนใจที่จะไม่ยอมรับกับมัน

แล้วเดินจากตรงนั้นมานะ

ปอ ลอ คิดถึงพวกมึงจังเลยอ่ะ ก้อคงอีกนานกว่าที่เราจะได้มาพบกันอีกครั้ง

คิดถึงอีกที ทุกวินาที  ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุกอาทิตย์ ทุกเดือน ทุกปี ทุกปีแสง โอยยย ไปกันใหญ่แหละ

เอาเป็นว่าอยากเจอกันอีกหลายๆครั้ง

คิดถึง

เอารูปทะเลมาฝากแล้วกันนะ

เมื่อ 2วันก่อนไปเที่ยวบางแสนมา 55++

ไม่ได้ไปเที่ยวหรอกนะ แต่ไปสัมพาษณ์ ม. บู มา เป็นอะรัยที่ ร้อน เหนียวตัว สุดๆๆ

อาจารย์เค้าก้อถามนิดเดียวเอง มีคำถามหนึ่งที่เค้าถามว่า รู้จักคณะเค้าได้งัย เราก้อเลยบอกว่ารู้จักมาจากทีวี

ที่มีหัวหน้าประจำภาควิชา สัมภาษณ์เรื่องน้ำทะเลบางแสนมีสาหร่ายเกยตื้น แล้วน้ำมันเน่าเหม็นง่ะ

เออแล้วทีเนี่ยก้อเสือกสับสนกันกับ เรื่องไข่แมงดาทะเลงัย ก้อเลยตอบไปว่าที่สัมภาษณ์อาจารย์เรื่องแมงดางัยคะ

หยุดคิดไปสักพัก เอ๊า..เค้าจะคิดว่ากูด่าเค้าว่าแมงดาป่าววะ(คิดๆ) แล้วอาจารย์เค้าก้อตอบกลับมาว่า แมงดาเดี๋ยวนี้หายากเนอะ555+++

เออ แล้วก้อถามอะไรนิดหน่อย เป็นอันว่าจบ

มาถึงตอนจะเดินทางกลับบ้าน มันต้องเดินทางตอนกลางคืนอ่ะ มันเป็นอะไรที่ขนลุกจิงๆ

เรื่องมันก้อมีอยู่ว่า มีช่วงนึงที่พ่อเราขับรถหักหลบรัยไม่รู้อ่ะ ดีนะที่ไม่ได้ขับรถเร็วอ่ะ พอผ่านตรงนั้นมาสักพัก

พ่อก้อถามพี่ที่นั่งอยู่ข้างๆว่า เมื่อกี้เห็นอะไร มันคือตัวอะไร คนรึป่าว พี่กูก้อบอกว่าไม่รู้อ่ะ ประเด็นคือพี่กูมันหลับตาอ่ะตอนหักหลบตอนนั้น

มันบอกว่ามันกลัว ไม่กล้าดู สรุปมีพ่อกูเห็นคนเดียว คนอื่นไม่เห็นๆอะไรเลย

พ่อก้อบอกว่าเหมือนคนขี่มอไซด์ล้มอ่ะ เหมือนคนนอนเจ็บอยู่อ่ะ แต่มันก้อมีรถคันหน้า แล้วก้อรถสวนทางมา

ซึ่งรถที่พูดมาเค้าไม่ได้ปฏิกิริยาอะไรเลย เหมือนไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นเลย

มาถึงป่านนี้ทุกคนที่บ้านก้อยังสงสัยว่ามันคืออะไร

รึว่ามันจะเป็น...........

หวัดดีสาวๆทั้งหลาย

ตอนนี้เป็นชั้นเองที่มาปรับปรุงไดของพวกเรา

รู้สึกเหมือนจะมีแต่ชั้นกะนังเอื้องมาดูมันน่ะเนี่ย แต่ไม่เป็นรัย

การประกาศผลแอดมิชชั่นก้อได้ประกาศก่อนกำหนดแล้ว

ตอนนี้ผองเพื่อนของเราก้อมีที่เรียนกันหมดแล้ว

ก้อดีใจด้วยน่ะจ๊ะ

เมื่อวานพวกเราได้ไปรวมกลุ่มกันที่มุกดาหาร ที่โรงเรียนที่เราเคยอยู่กัน

ได้เจอน้องด้วย ได้เจอพวกเมิงแล้วก้อ ดีใจอ่ะ คุยกันไม่หยุดเลยทีเดียว

แล้วต่อด้วยการไปกินเนื้อย่างกัน

รู้สึกว่าจะมีแต่กรูน่ะ ที่ไม่อิ่มกะอิหมูด้วย

สรวลเสเฮฮาตามประสาคนไม่ได้เจอกัน

อยากเจอกะพวกเมิงอีกว่ะ

หวังว่าคงได้เจอกันเร็วๆนี้

คิดถึง

จี๊ดเอง^^

วันนี้มาเพิ่มเติม เอาเพลงมาลง เป็นเพลงของพี่ฝน talkless

ชื่อเพลงว่า ทัศนาจร นะจ๊ะ

ฟังตอนฝนตกนี่ คงเพิ่มความเพราะขึ้นอีกแน่ๆจากที่เพราะอยู่แล้ว

อันนี้ก้อเป็นรูปตั้งแต่ตอนปิดเทอมใหม่ๆตอนปัจฉิมรูปใหม่ๆนี่ไม่ค่อยได้ถ่ายกัน

ก้อมันไม่ครบคนนี่หว่า ตอนนี้ก้อแยกย้ายกันไปเรียนแหละ

ลืมๆๆในรูปไม่มีอิฟองน้ำอ่ะ เพิ่มๆ

edit***

วันนี้กรูไปทำใบขับขี่มาทั๊งวันเลย แบบว่าช่วงเช้าก้อโคตรง่วงเลย

แอบหลับไปแล้วแหละ มันทนไม่ไหวจิงๆน่ะ ก้อมีคนไปสอบเยอะเหมือนกัน ตั้งแต่วัยรุ่นอย่างเรา

ไปจนถึงรุ่นคุนลุงคุนป้า ตา ยาย เลยทีเดียว5555+++

ช่วงเช้าก้อผ่านไปด้วยดี แต่ยังไม่สอบเลย เวลาหมด ก้อเลยได้มาสอบตอนบ่าย

ตอนแรกก้อกลัวว่าจะสอบไม่ผ่านอ่ะ แต่ผลออกมาอย่างเกินคาด ได้27คะแนน เกณฑ์23 (555+++)

กรูก้อดีใจอย่างแรง มาถึงสอบปฏิบัติ เรื่องนี้กุถึงกับเครียดเพราะว่ากุไม่ได้จับมอไซด์มา4ปีแล้วมั่ง ก้อต้องมาเริ่มใหม่

อีกที แปปๆก้อได้ล่ะ แต่มันต้องไต่สะพานไม้นี่ดิ แบบว่า ฮึ้มมมม... เล็กนิดเดียวเอง

ไหนยังจะซิกแซกอีก อันนี้กุก้อไม่สู้ดี อิตาขายไอติมก้อเลยบอก โค้งเร็วๆ เราก้ออืมมๆๆได้

ซ้อมอยู่นานอ่ะ ก่อนลงปฎิบัติจิง  แล้วตอนสอบปฎิบัติก้อ

ผ่านฉลุย

ในที่สุดกุก้อได้ใบขับขี่ 555+++(สะใจเล็กน้อย)

อิเบ้ อิเต่า อิแหม่ม สอบสัมภาษณ์พรุ่งนี้

โชคดีเน้อ พวกเมิง

ป.ล.ผองเพื่อนคะ เมิงมาอัพไดหน่อยดิ 

การเข้ามหาวิทยาลัยเนี่ย

เป็นอะรัยที่ต้องปรับตัวอย่างแรง

โดยเฉพาะการที่ไม่มีเพื่อนมาอยู่ด้วย

อิแหม่ม ไปเหนือ คณะวิจิตร ศิลปะไทย มันบอกว่า รับน้องแบบโหด แต่เค้าก้อสอนให้คนในคณะรักกันนะ

เค้าก้อให้รวบผม ต้องไม่ให้มีผมหล่นลงมาซักเส้น มันบอกต้องติดกิ๊บเต้มหัวอ่ะ ไม่น้อยกว่า 20อัน  กระโปรงเอวสุง รองเท้านันยาง

ไปไหนต้องมีป้ายชื่อห้อยไว้ ไปไหนต้องเอาเสื้อเข้ากางเกง บ่งบอกว่าเนี่ย กูมาจากวิจิตรเฟ้ย!!!

อิเบ้ ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่อ่ะ คุยโทสับกับมันทีไรนะแบตหมดทุกทีเลย อิเบ้ก้อไปอยู่หอเอเชี่ยนเกมส์ กะอิสอง คระมันเยอะคนเยอะโคดๆ

มันบอกได้ตารางเรียนมาแล้ว ไม่ค่อยชอบเรียนอ่ะ อาจจะซิ่ว คงซิ่วจิงๆ  เป็นกำลังใจให้เมิงนะ

ดวน มันก้อไปอยู่สรีราชา ตอนนี้ก้ออยู่อย่างโดดเดี่ยว  เพื่อนโรงเรียนเดียวกันก้ออยู่โน้น ไม่ค่อยจะมี

ก้อเลยลำบากนิดนึง เด๋วอยู่ๆไปคงดีขึ้นเอง

อิเต่า ก้อไปอยู่ย่านคนรวย กูล่ะเดียดมันอ่ะ มันบอกไม่อยากอยู่เลย อืมๆๆ เดียทมันจิงๆๆ

อิฟอง อิหมู อิเอ่อ ปนู้นก้อเป็นแบบเดียวกัน หมูเมตมันก้อเงียบมาก ขนาดมันเป็นคนเงียบๆแล้วน่ะ มันก้อโอดครวญอยากกลับโรงเรียน

เหงาไปตามๆกัน อิฟอง เมตมันน่ากลัวอ่ะ สงสัยชอบเรื่องหลอนๆแน่เลย ประมานว่าตอนนอนต้องเอาเหรียญบาทวางใต้หมอน

เพื่อรัยไม่รู้ลืมแล้ว แล้วก้อเอากระเป่าวางไว้หัวเตียง เพื่อบอกว่า เตียงนี้มีคนอยู่แล้ว

มันก้อหลอนอ่ะ ไม่นอนอยู่ห้องเลย ไปนอนกะคุนนาย

เฮ้ยต้องเข้าหอแหละ เด๋วมาอีดิทใหม่อีกที แต่คงนานอยู่

edit

อิเอ๋ออันนี้ก้อไม่ได้โทรคุยกะมันเลย ก้อไม่ค่อยรู้เรื่องของมันเท่าไหร่ หลุดออกจากเรดาร์ของเพื่อนๆซะแล้ว

ดำ อันนี้ก้อยังไม่มีหอพักใกล้ๆอยู่ หาเพื่อนอยู่หอด้วย ถ้าดำต้องพักกะพี่นะ ต้องนั่งรถ3ต่อ

ไปกลับ70บาท ทุกวันอันนี้ก้อคงจะไม่ไหวเท่าไหร่เนอะ

อิเอื้อง มันก้อชวนไปงานแฟตน่ะ แบบว่าใครว่างก้อไปกับมันหน่อย กูก้ออยากไปนะ แต่ไม่รู้กูจะว่างป่าว

อิเอื้องก้ออยู่หอคนเดียว มีครบทุกสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย แต่ต้องอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าดี หรือ ไม่ดี ไม่รู้มันจะไปกินข้าวกับใคร

จี๊ด มันก้อเที่ยวทะเลสุขใจของมัน คงเบื่อทะเลไปอีกนานอ่ะมันน่ะ เห็นมันบอกว่าต้องใส่รองเท้าคัทชูอ่ะ แล้วมันก้อใส่ได้วันเดียว

เท้ามันเวอะวะเชียว สงสารมันอ่ะ

โอเค...วันนี้ก้อมาอัพไดซะหน่อยหลังจากที่วุ่นๆอยู่ซักพัก เพราต้องเตรียมตัวเป็นน้องใหม่

ก้อมีอะไรหลายอย่างที่มันแปลกสำหรับเราเยอะแยะ ตอนแรกๆอาจจะยังปฏิเสธสิ่งแปลกใหม่เหล่านั้น แต่คงอีกไม่นานที่เราจะปรับตัว

เข้ากับมันได้ และหวังว่ามันจะไม่นานจนเกินไปที่จะทำให้ เราเปลี่ยนใจที่จะไม่ยอมรับกับมัน

แล้วเดินจากตรงนั้นมานะ

ปอ ลอ คิดถึงพวกมึงจังเลยอ่ะ ก้อคงอีกนานกว่าที่เราจะได้มาพบกันอีกครั้ง

คิดถึงอีกที ทุกวินาที  ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุกอาทิตย์ ทุกเดือน ทุกปี ทุกปีแสง โอยยย ไปกันใหญ่แหละ

เอาเป็นว่าอยากเจอกันอีกหลายๆครั้ง

คิดถึง

เอารูปทะเลมาฝากแล้วกันนะ

เมื่อ 2วันก่อนไปเที่ยวบางแสนมา 55++

ไม่ได้ไปเที่ยวหรอกนะ แต่ไปสัมพาษณ์ ม. บู มา เป็นอะรัยที่ ร้อน เหนียวตัว สุดๆๆ

อาจารย์เค้าก้อถามนิดเดียวเอง มีคำถามหนึ่งที่เค้าถามว่า รู้จักคณะเค้าได้งัย เราก้อเลยบอกว่ารู้จักมาจากทีวี

ที่มีหัวหน้าประจำภาควิชา สัมภาษณ์เรื่องน้ำทะเลบางแสนมีสาหร่ายเกยตื้น แล้วน้ำมันเน่าเหม็นง่ะ

เออแล้วทีเนี่ยก้อเสือกสับสนกันกับ เรื่องไข่แมงดาทะเลงัย ก้อเลยตอบไปว่าที่สัมภาษณ์อาจารย์เรื่องแมงดางัยคะ

หยุดคิดไปสักพัก เอ๊า..เค้าจะคิดว่ากูด่าเค้าว่าแมงดาป่าววะ(คิดๆ) แล้วอาจารย์เค้าก้อตอบกลับมาว่า แมงดาเดี๋ยวนี้หายากเนอะ555+++

เออ แล้วก้อถามอะไรนิดหน่อย เป็นอันว่าจบ

มาถึงตอนจะเดินทางกลับบ้าน มันต้องเดินทางตอนกลางคืนอ่ะ มันเป็นอะไรที่ขนลุกจิงๆ

เรื่องมันก้อมีอยู่ว่า มีช่วงนึงที่พ่อเราขับรถหักหลบรัยไม่รู้อ่ะ ดีนะที่ไม่ได้ขับรถเร็วอ่ะ พอผ่านตรงนั้นมาสักพัก

พ่อก้อถามพี่ที่นั่งอยู่ข้างๆว่า เมื่อกี้เห็นอะไร มันคือตัวอะไร คนรึป่าว พี่กูก้อบอกว่าไม่รู้อ่ะ ประเด็นคือพี่กูมันหลับตาอ่ะตอนหักหลบตอนนั้น

มันบอกว่ามันกลัว ไม่กล้าดู สรุปมีพ่อกูเห็นคนเดียว คนอื่นไม่เห็นๆอะไรเลย

พ่อก้อบอกว่าเหมือนคนขี่มอไซด์ล้มอ่ะ เหมือนคนนอนเจ็บอยู่อ่ะ แต่มันก้อมีรถคันหน้า แล้วก้อรถสวนทางมา

ซึ่งรถที่พูดมาเค้าไม่ได้ปฏิกิริยาอะไรเลย เหมือนไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นเลย

มาถึงป่านนี้ทุกคนที่บ้านก้อยังสงสัยว่ามันคืออะไร

รึว่ามันจะเป็น...........

หวัดดีสาวๆทั้งหลาย

ตอนนี้เป็นชั้นเองที่มาปรับปรุงไดของพวกเรา

รู้สึกเหมือนจะมีแต่ชั้นกะนังเอื้องมาดูมันน่ะเนี่ย แต่ไม่เป็นรัย

การประกาศผลแอดมิชชั่นก้อได้ประกาศก่อนกำหนดแล้ว

ตอนนี้ผองเพื่อนของเราก้อมีที่เรียนกันหมดแล้ว

ก้อดีใจด้วยน่ะจ๊ะ

เมื่อวานพวกเราได้ไปรวมกลุ่มกันที่มุกดาหาร ที่โรงเรียนที่เราเคยอยู่กัน

ได้เจอน้องด้วย ได้เจอพวกเมิงแล้วก้อ ดีใจอ่ะ คุยกันไม่หยุดเลยทีเดียว

แล้วต่อด้วยการไปกินเนื้อย่างกัน

รู้สึกว่าจะมีแต่กรูน่ะ ที่ไม่อิ่มกะอิหมูด้วย

สรวลเสเฮฮาตามประสาคนไม่ได้เจอกัน

อยากเจอกะพวกเมิงอีกว่ะ

หวังว่าคงได้เจอกันเร็วๆนี้

คิดถึง

จี๊ดเอง^^

วันนี้มาเพิ่มเติม เอาเพลงมาลง เป็นเพลงของพี่ฝน talkless

ชื่อเพลงว่า ทัศนาจร นะจ๊ะ

ฟังตอนฝนตกนี่ คงเพิ่มความเพราะขึ้นอีกแน่ๆจากที่เพราะอยู่แล้ว

อันนี้ก้อเป็นรูปตั้งแต่ตอนปิดเทอมใหม่ๆตอนปัจฉิมรูปใหม่ๆนี่ไม่ค่อยได้ถ่ายกัน

ก้อมันไม่ครบคนนี่หว่า ตอนนี้ก้อแยกย้ายกันไปเรียนแหละ

ลืมๆๆในรูปไม่มีอิฟองน้ำอ่ะ เพิ่มๆ

edit***

วันนี้กรูไปทำใบขับขี่มาทั๊งวันเลย แบบว่าช่วงเช้าก้อโคตรง่วงเลย

แอบหลับไปแล้วแหละ มันทนไม่ไหวจิงๆน่ะ ก้อมีคนไปสอบเยอะเหมือนกัน ตั้งแต่วัยรุ่นอย่างเรา

ไปจนถึงรุ่นคุนลุงคุนป้า ตา ยาย เลยทีเดียว5555+++

ช่วงเช้าก้อผ่านไปด้วยดี แต่ยังไม่สอบเลย เวลาหมด ก้อเลยได้มาสอบตอนบ่าย

ตอนแรกก้อกลัวว่าจะสอบไม่ผ่านอ่ะ แต่ผลออกมาอย่างเกินคาด ได้27คะแนน เกณฑ์23 (555+++)

กรูก้อดีใจอย่างแรง มาถึงสอบปฏิบัติ เรื่องนี้กุถึงกับเครียดเพราะว่ากุไม่ได้จับมอไซด์มา4ปีแล้วมั่ง ก้อต้องมาเริ่มใหม่

อีกที แปปๆก้อได้ล่ะ แต่มันต้องไต่สะพานไม้นี่ดิ แบบว่า ฮึ้มมมม... เล็กนิดเดียวเอง

ไหนยังจะซิกแซกอีก อันนี้กุก้อไม่สู้ดี อิตาขายไอติมก้อเลยบอก โค้งเร็วๆ เราก้ออืมมๆๆได้

ซ้อมอยู่นานอ่ะ ก่อนลงปฎิบัติจิง  แล้วตอนสอบปฎิบัติก้อ

ผ่านฉลุย

ในที่สุดกุก้อได้ใบขับขี่ 555+++(สะใจเล็กน้อย)

อิเบ้ อิเต่า อิแหม่ม สอบสัมภาษณ์พรุ่งนี้

โชคดีเน้อ พวกเมิง

ป.ล.ผองเพื่อนคะ เมิงมาอัพไดหน่อยดิ 

ผองเพื่อนแก้มแดงส์

ตอนนี้ก้อหันไปเล่นไฮไฟกันเกือบหมดแล้ว

พรุ่งนี้เป็นวันประกาศผลแอด

กูจะมีที่เรียนแล้วเย้....

ตื่นเต้นน่าดู

ขอให้ทุกคนโชคดีเน้อ